Ik heb hem kort gekend, te kort, maar lang genoeg om hem te waarderen
Graag had ik meer tijd met hem doorgebracht en ervaringen met hem gedeeld. Een man naar mijn hart, sociaal bewust, een allemansvriend
behulpzaam, bezorgd en altijd in voor een praatje.

Kort voordat zijn ziekte definitief bezit van hem nam en hij voor eenieder onbereikbaar werd vertrouwde hij mij iets toe dat me steeds is bijgebleven.
Hij zei “ik zie geen verschil meer tussen fantasie en werkelijkheid”

Met grote mate van overtuiging vertelde hij de meest avontuurlijke verhalen om er vervolgens zelf aan toe te voegen: “dat kan natuurlijk helemaal niet waar zijn”. Zoals het feestje dat ze hadden gehad op de afdeling in het ziekenhuis omdat er iemand jarig was. Het was erg gezellig geweest en hij had wat biertjes gedronken beweerde hij. Het ontkennende antwoord op de vraag: “Had je een kadootje meegenomen voor de jarige” deed hem beseffen dat ook het feestje behoorde tot het rijk der fabelen en gewoonweg niet waar kon zijn. Hij kon er zelf nog om lachen.

Het is de laatste keer geweest dat ik zijn ogen heb zien glinsteren van plezier. Daags erna was hij nog nauwelijks aanspreekbaar/aanwezig en ging zijn gezondheid snel achteruit.

We nemen afscheid van de man die eigenlijk al geruime tijd niet meer onder ons was. Laten we hem herinneren zoals hij was, zoals hij graag herinnerd wil worden. Hij heeft veel betekend voor mij & Marianne. Onze herinneringen zullen met zijn nagedachtenis gevuld zijn